ایرانِ یکپارچه
کمی دورترمدیریت مصرف یعنی محدودیت برای مردم. اگر ناعادلانه باشد ناآرامی میسازد؛ آبان ۱۳۹۸ یادآور آن است.
قیمت بنزین را دولت و مجلس تعیین میکنند، و باز شدن راه فروش نفت به محاصره بسته است.
در سپتامبر هیچ نفتکشی بار نزد. مخزنها پر میشود و تولید پایین میآید. بنزین هم روزی ۲۳ میلیون لیتر کمتر از مصرف تولید میشود.
کمکردن تولید را با برنامه انجام میدادم تا چاهها آسیب نبینند، و کسری بنزین را با مدیریت مصرف میبستم، نه با واردات.
اگر بستن چاهها بیش از برآورد به میدانها آسیب بزند؛ آنوقت فروش با تخفیف بیشتر کمهزینهتر است.
هر ستون نشان میدهد این تصمیم ایران را به آن هدف نزدیکتر میکند یا از آن دورتر. خط میانی، امروز است.
مدیریت مصرف یعنی محدودیت برای مردم. اگر ناعادلانه باشد ناآرامی میسازد؛ آبان ۱۳۹۸ یادآور آن است.
چاهِ سالم یعنی برگشتنِ زود به بازار، روزی که راه فروش باز شود.
ایران با ظرفیت تولیدِ دستنخورده به بازار نفت برمیگردد، و این وزن ایران در منطقه است.
۰بشکه در روز
در سپتامبر هیچ نفتکشی در بندرهای ایران نفت بار نزد؛ نخستین بار از آغاز جنگ. در اوت روزی حدود ۲۵۰ هزار بشکه بار زده شده بود.
خود گزارش بلومبرگ باز نشد؛ عدد از بازنشر آن است. «بارگیری» با «عبور از خط محاصره» یکی نیست.
سپتامبر ۲۰۲۶ · منبع: briefs.co، OilPrice.com
۲٫۴۸میلیون بشکه در روز
ایران در ژوئیه روزی حدود ۲٫۵ میلیون بشکه نفت تولید کرد. در اوت تولید روزانه ۳۹۹ هزار بشکه کم شد، چون نفتی که فروش نمیرود جایی برای ذخیره ندارد.
ژوئیهٔ ۲۰۲۶ · منبع: Tehran Times (OPEC secondary sources)، Peak Oil Barrel, OPEC report for September 2026
حدود ۱۳۵میلیون لیتر در روز
روزی حدود ۱۳۵ میلیون لیتر بنزین مصرف میشود، ولی پالایشگاهها ۱۱۲ میلیون لیتر تولید میکنند. حدود ۱۴ میلیون لیتر هر روز یا وارد میشود یا از ذخیرهٔ راهبردی برداشت میشود.
۲۲ مرداد ۱۴۰۵ · منبع: اقتصادآنلاین، به نقل از رئیس سازمان بهینهسازی انرژی
۱٬۵۰۰ / ۳٬۰۰۰ / ۱۰٬۰۰۰تومان برای هر لیتر
سه نرخ: ۶۰ لیتر اول ماه لیتری ۱٬۵۰۰ تومان، ۵۰ لیتر بعد ۳٬۰۰۰ تومان، و بیشتر از آن ۱۰٬۰۰۰ تومان (از ۱۷ شهریور ۱۴۰۵). دولت میگوید ۸۰ تا ۸۵ درصد مردم به نرخ سوم نمیرسند.
۱۷ شهریور ۱۴۰۵ · منبع: اقتصادآنلاین، اعلام سخنگوی دولت
اصلاحیهٔ بودجهٔ جنگ میدادم: خرجهای غیرضروری را میبستم و پولش را مستقیم به سفرهٔ خانوادههای کمدرآمد میرساندم.
بهجای دعوای «اول تو»، یک «روز صفر مشترک» پیشنهاد میدادم: در همان روز ایران راه کشتیهای تجاری را باز میکند و آمریکا اجرای محاصره را نگه میدارد؛ بقیهٔ بندها در سی روز.
فاصلهٔ دو نرخ را با برنامهای که از پیش اعلام میشود کم میکردم، و همزمان قرضدادن به دولت و بانکهای ناسالم را میبستم.